Historie niedomknięte

Człowiek wielu talentów

Paweł Sołtys to wszechstronnie udzielający się artysta, przez wiele lat dziennikarz radiowy, kompozytor, muzyk oraz pisarz. Niejednokrotnie nagradzany, nominowany do nagrody Nike. W swoim najnowszym cyklu opowiadań Nieradość dotyka codziennych spraw, które są bolączką każdego z nas. Przy okazji nie stroni od trudności i niejednoznaczności ich rozwiązywania, zaglądając pod powierzchnię, badając głębiej, silniej. Proza Sołtysa nie stroni od refleksji, od tych najbardziej oczywistych, po te mniej sztampowe. Lektura „Nieradości” wymaga skupienia, ale nie odosobnienia. Silniejsze wrażenia wyruszają nam na spotkanie wtedy, gdy sami zanurzeni w tkance miasta, postaramy się odczuć jego tętno.

Społeczeństwo Sołtysa jest zróżnicowane i nie da się go zamknąć w schematycznych określeniach. To krótkie i długie historie, naprzemiennie, o których wartości nie świadczy objętość. O istnieniu wszystkich dobrze wiemy, ale czasami staramy się nie zastanawiać nad tym, albo bagatelizujemy tę wiedzę. Autor wie, zna ich język, potrzeby i dążenia. I może nie ma w tym prawd objawionych, jednak głos jest silnie dostrzegalny, komentujący, ale nie umoralniający. Po prostu będący z bohaterem tu i teraz.

 

Kondycja kraju jest nieciekawa

Podróż zaczynamy w szpitalu, gdzie zastanawiamy się nad sensem naszej egzystencji przez pryzmat ludzkiej śmiertelności. Ta jest nad wyraz widoczna w systemie opieki zdrowotnej, zwłaszcza osób starszych. Dziwne jest, że do tej kategorii zalicza się również autor, 40-latek, który czuje i cierpi jak osoba dwa razy starsza. Nie dziwi czytelnika, że autor sam określa, że czuje się jak własny nekrolog. Wie i zdaje sobie sprawę, że w tej książce nie będzie żadnej rewolucji, co wcale nie oznacza, że nie może popisać się nad wyraz barokową formą, nieelektryzującą z grafomanią. Opowiadania, zdawałoby się niedokończone, urwane, mają posłużyć nam, ku refleksji. I w żadnym wypadku nie starają się podlizać czytającemu, co ważne.

Niejednorodna charakterystyka młodzieży polskiej zasługuje na szczególne uznanie. Mamy ludzi, którzy silnie kochają, borykają się ze swoimy i biologicznymi niedoskonałościami, ale w większości są bezradni, smutni. Ich oczy szklą się wtedy, gdy ciało jest napełnione wódką, szukają fizyczności, nie bliskości. Autor wielokrotnie korzysta tu z własnych doświadczeń, czasami prowadząc duży ekshibicjonizm, wręcz niekomfortowy, zbyt szczegółowy. Warszawa Sołtysa jest na tyle uniwersalna, że może być każdego z nas, przede wszystkim może i powinna być nasza. Tak dochodzimy do jednej z ważniejszych refleksji w książce, wszystko powinno być nasze, a nie twoje czy moje. Wtedy jest głupie.

 

 

Szokujące nierówności

Ciągła walka

Często powtarza się, że kobiety to ta piękniejsza płeć. Niektórzy przypisują temu wiele przywilejów, wysuwając tezy, że jest im w życiu łatwiej oraz że mogą liczyć na pomoc w różnych momentach i z różnych stron. Niestety, nie zawsze jest to prawdą. Choć na przestrzeni lat kobiety wywalczyły sobie wiele praw, które obecnie uchodzą za podstawowe, wciąż padają obiektem dyskryminacji, chociażby finansowej. Co więcej, wciąż istnieją również takie części świata, w których kobiety traktowane są przedmiotowo, w sposób uwłaczający godności człowieka i jako własność mężczyzn. Znakomicie obrazuje to historia losów Purnimy i Sawithy – głównych bohaterek książki pod tytułem „One płoną jaśniej” autorstwa Shobhy Rao.

Zachować siłę ducha

Indie, mimo zmian zachodzących w tym kraju, to w wielu przypadkach ciągle środowisko nieprzyjazne urodzonym tam kobietom. Jest to widoczne zwłaszcza w biednych rodzinach i małych wioskach, jak ta zamieszkiwana przez Purnimę i Sawithę. Codziennością w tym świecie patriarchatu jest ciężka, a wręcz niewolnicza praca, brak dostępu do wykształcenia i jakichkolwiek praw, nawet tych umożliwiających decydowanie o sobie samej, oraz przemoc. Ta jest czymś szokująco normalnym i kobiety doświadczają jej z różnych źródeł – od najbliższej rodziny, obcych, a także mężów. Wykorzystywanie seksualne, handel ludźmi, świadome okaleczanie celem zapewnienia sobie zysków. Świadkiem tego wszystkiego są Purnima i Sawitha, które wsparcie, nadzieję i ukojenie odnajdują w sile wzajemnej przyjaźni. To ona pozwala im przetrwać kolejne upokorzenia, wierząc w nadejście lepszych czasów. Czy podejmowana przez nie walka pozwoli na zmianę tej ciężkiej sytuacji?

„One płoną jaśniej” to wstrząsająca lektura, obnażająca mroczny i brutalny obraz kraju, który większości osób kojarzy się z palmami, bajecznymi plażami i kolorowymi produkcjami rodem z Bollywood. Cała gama prezentowanych emocji sprawia, że nie sposób pozostać obojętnym na losy tych dwóch, jakże odważnych i wytrwałych bohaterek. Ich historia skłania do refleksji, przemyśleń oraz pełni rolę motywacji do działania i poukładania systemu własnych wartości. Nakłania do zatrzymania się na moment i docenienia tego, co posiadamy, a co traktujemy jako należną nam oczywistość.

Shobha Rao, autorka, to pisarka pochodząca z Indii, która obecnie mieszka w Stanach Zjednoczonych. Przez wiele lat pomagała ofiarom domowej przemocy. Jest stypendystką fundacji Elizabeth George i laureatką nagrody Katherine Anne Porter. Książka pod tytułem „One płoną jaśniej” jest jej literackim debiutem.

 

O czym opowiada ”Jezioro ciszy”?

O czym opowiada ”Jezioro ciszy”?

Niedawno wydana powieść fantastyczna o ciekawym tytule Jezioro Ciszy, napisana została przez Anne Bishop, przedstawia nam historie Vicki DeVine, rozwódki, która dzięki ugodzie rozwodowej przejęła stary ośrodek nad Jeziorem Ciszy w niewielkim miasteczku, które nie jest kontrolowane przez ludzi. Miejsca tego pokroju jak przykładowo Sprężynowo nie są oddzielone od terenów Innych (dominujących drapieżników), którzy dzięki swojej naturze panują nad większością lądu oraz wszystkimi akwenami na świecie. Gdy na dodatek tego wszystkiego granice nie są wzniesione, nigdy nie wiesz co na ciebie czeka i czy ktoś przypadkiem Cię nie obserwuje. Główna bohaterka marzy o tym, aby rozpocząć nowe życie, niestety nie może to nadejść, ponieważ jest współlokatorka, która jest zmiennokształtną istotą znalazła martwego człowieka. Od tego momentu zaczęły się ciągłe problemy. Osoby zajmujące się badanie sprawy martwego mężczyzny chcą obarczyć winą Vicki, pomimo tego, że wszystkie zgromadzone dowody wskazują na to, że za zabójstwo odpowiada siła inna niż ludzka. Główna bohaterka wraz ze swoimi przyjaciółmi będą musieli poświęcić doszczętnie wszystko, aby udało im się odnaleźć odpowiedzi na nawarstwiające się pytania. Na terenach ziem znajdujących się pod władzą Innych, którzy przede wszystkim są wampirami, istotami zmiennokształtnymi oraz wieloma innymi paranormalnymi stworzeniami, ludzkie prawa nie istnieją i wszystkie te jednostki powinno o tym pamiętać, ponieważ zlekceważenie tego może słono kosztować. Książka ta jest idealnym wyborem dla osób uwielbiających wyimaginowany świat fantastyki. Całość napisana jest lekkim językiem, dzięki czemu czyta się ją w  bardzo szybkim tempie. Narracja pozwala czytelnikowi poczuć się jak osoba, która na żywo uczestniczy w wydarzeniach i razem z główną bohaterką poznaje fantastyczny świat Innych. Lekturę tę należy czym prędzej dodać do domowej biblioteczki i cieszyć każdą milę spędzoną chwilą z paranormalnym światem i niecodziennymi przygodami. Dzieło to jest idealnym wyborem dla osób uwielbiających ten rodzaj literatury, ale także dla tych, którzy gustują w zupełnie innym klimacie, gdyż powieść ta spodoba się wszystkim czytelnikom. 

Kim jest autorka powieści?

Anne Bishop jest utalentowaną amerykańską pisarką fantasy, która  w swoim literackim dorobku ma już wiele wspaniałych powieści. Napisała ona między innymi Trylogię ”Czarnych Kamieni”. Do jej największych dzieł należą między innymi:

– ”Filary świata”

– ”Zapisane w kartach”

– ”Naznaczona”

– ”Córka krwawych”

– ”Królowa Ciemności”